Πώς να οργανώσω τους αποθηκευτικούς χώρους του παιδικού δωματίου;

Υπάρχουν αντικείμενα παντού. Πώς να οργανώσω τους αποθηκευτικούς χώρους του παιδικού δωματίου;

Γενικές οδηγίες- πληροφορίες

Η τακτοποίηση είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του παιδικού χώρου. Μέσα στο αρχικό σχεδιασμό και την διαρρύθμιση του παιδικού δωματίου, πρέπει οπωσδήποτε να προβλεφθούν επαρκείς αποθηκευτικοί χώροι,. Τα συνήθη αντικείμενα που χρειάζονται ταχτοποίηση, εκτός από το ρουχισμό γενικά, είναι τα παιχνίδια, τα βιβλία και τα μικροπράγματα, που πολύ εύκολα συσσωρεύονται από μήνα σε μήνα κι αν δεν έχουν τον δικό τους χώρο, καταδυναστεύουν τον τόπο και την ψυχολογία ιδιαίτερα των μαμάδων.

Υπάρχουν διαφόρων ειδών λύσεις και σας προτείνω τις πιο βασικές:

  • Δημιουργήσετε χωρίσματα κάθετα και οριζόντια, μέσα στις υπάρχουσες ντουλάπες, ώστε να χωρούν περισσότερα αντικείμενα με τάξη κι όχι στοιβαγμένα άναρχα. Χρησιμοποιήστε κουτιά αποθήκευσης η συρτάρια γι’ αυτόν το σκοπό: για τα καλοκαιρινά και τα χειμωνιάτικα, για τα αξεσουάρ( ζώνες, καπέλα, τιράντες, μαντήλια κάλτσες, εσώρουχα κλπ), για την προίκα του κι ότι άλλο παρελκόμενο.

  • Αν παρόλα αυτά η ντουλάπα, δεν σας αρκεί, κατασκευάστε γερά κρεμαστά ράφια στα ψηλότερα σημεία του δωματίου και τοποθετήστε εκεί τις κούτες αποθήκευσης. Προσπαθήστε να βελτιώσετε την αισθητική τους, διαλέγοντας χρωματιστά κι ευχάριστα διακοσμητικά μοτίβα, κατά την προτίμηση σας.

  • Αν υπάρχει η δυνατότητα, σχεδιάστε και κατασκευάστε εκ νέου μια τέτοια ντουλάπα, λαμβάνοντας υπόψη αποκλειστικά τις δικές σας ανάγκες. Κανείς δεν γνωρίζει περισσότερο από σας, τι ακριβώς σας χρειάζεται και τι λείπει από τον χώρο σας. Γι’ αυτό φροντίστε πριν μιλήσετε με τον κατασκευαστή, να κάνετε μια λίστα με τα αντικείμενα που θα θέλατε να χωρούν στην νέα σας ντουλάπα, λαμβάνοντας υπόψη το όγκο τους και την ποσότητα τους, σε ποιες θέσεις σας εξυπηρετούν κλπ.

Υπάρχουν μέσα στον χώρο συνήθως ΄΄τυφλές΄΄ όπως λέγονται γωνίες όπου δεν μπορεί να τοποθετηθούν έπιπλα. Μπορείτε να αξιοποιήσετε αυτούς τους χώρους τοποθετώντας ξύλινα διαχωριστικά για κρεμάστρες ή κρεμαστά ράφια, μπαουλάκια, φορητές συρταριέρες κλπ.

  • Αποκτήστε μεγάλα διάφανα πλαστικά κουτιά με καπάκι. Έχουν ελάχιστο βάρος, μεγάλη χωρητικότητα, υπάρχουν σε πολύ μικρές και σε πολύ μεγάλες διαστάσεις και η διαφάνεια τους επιτρέπει σε σας και στο παιδί να ξεχωρίσετε εύκολα κι άνετα το περιεχόμενό τους. Μπορούν να τοποθετηθούν σε διάφορα σημεία, ανάλογα με την αρχιτεκτονική του χώρου σας.

  • Αν τα κουτιά σας δεν είναι διαφανή, χρησιμοποιήστε ετικέτες πάνω στις οποίες θα αναγράφεται το περιεχόμενο και θα βοηθήσουν το παιδί να ταξινομεί και να τακτοποιεί πιο εύκολα τα πράγματα του.

  • Εάν ο χώρος σας είναι μικρός χρησιμοποιήστε κρεμαστά ράφια διχτυωτά, τα οποία θα στερεώσετε ή στο ταβάνι ή σε κάποιο σημείο του τοίχου στο ανάλογο ύψος.

  • Χρησιμοποιήστε έναν τύπο κρεμαστής θήκης με πολλές θέσεις, που προσαρμόζεται πίσω από την πόρτα, ή δίπλα στο γραφείο του, για να ταξινομεί τα μικροαντικείμενα του.

  • Συρταριέρες με ροδάκια, από ξύλο μέταλλο ή πλαστικό, είναι μια άλλη λύση, για να μεταφέρονται τα παιχνίδια του παιδιού σε άλλο χώρο (αν θέλει να παίξει μόνο του ή με τους φίλους του) και να αποθηκεύονται, αν χρειάζεται εκτός του δωματίου του με ευκολία. Πχ. στην βεράντα.

  • Μεγάλα καλάθια, με γερό καπάκι που χρησιμοποιούνται ως καθίσματα και αποθηκευτικοί χώροι μαζί, επίσης είναι ευρέως γνωστά.

  • Χρησιμοποιήστε ξέχωρα τα κουτιά που περιέχουν τα αντικείμενα για δημιουργική απασχόληση του παιδιού π.χ. τα σύνεργα της ζωγραφικής του, άλλα για τα παζλ του, αλλά για τα συναρμολογούμενα mobile. Κατηγοριοποιήστε δηλαδή, για να διευκολύνετε την πρόσβαση και την εύρεσή τους χωρίς να δαπανάτε πολύ χρόνο για ψάξιμο.

  • Και μια τελευταία επισήμανση: οι ντουλάπες του δωματίου καλόν είναι να μην είναι επενδεδυμένες με καθρέφτη. Είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Γενικότερα το γυαλί, το κρύσταλλο και ο καθρέφτης είναι τρία από τα υλικά, που ποτέ δεν πρέπει να μπαίνουν στο παιδικό δωμάτιο.

Γενικές οδηγίες για την διαμόρφωση του χώρου

  • Διαμορφώστε ξεχωριστές γωνιές για διάβασμα, για παιχνίδι, για ύπνο, για χαλάρωση.

  • Δημιουργήστε εύχρηστα ελαφρά χάρτινα καταφύγια από χαρτόκουτα, υφασμάτινες σκηνές ή σπιτάκια, κρεμαστές αιώρες και πανιά που θα κινητοποιήσουν τη φαντασία των παιδιών και θα είναι αφορμή για ατέλειωτα παιχνίδια και ιστορίες.

  • Δημιουργήστε έναν επιμελημένο χώρο μελέτης.

  • Το κάθε παιδί πρέπει να διαθέτει ένα συγκεκριμένο και σταθερό χώρο ανάγνωσης που να περιλαμβάνει το γραφείο του αλλά και διάφορα έπιπλα για την οργάνωση των βιβλίων του και των προσωπικών του πραγμάτων (ράφια, βιβλιοθήκη, συρταριέρα, κλπ).

  • Αδειάστε το χώρο από τα περιττά αντικείμενα κι άσχετα με το παιδικό δωμάτιο και τις ανάγκες του. Αποθηκεύστε τα αλλού.

  • Το παιδικό δωμάτιο πρέπει να είναι ευρύχωρο και να προσφέρει οπτική ηρεμία.

  • Τα πρόχειρα τοποθετημένα κουτιά πάνω από τις ντουλάπες και κάτω από τα κρεβάτια, πρέπει να απομακρύνονται διότι αυξάνουν το άγχος και την ανησυχία του παιδιού. Όσο πιο φροντισμένο είναι το δωμάτιο, τόσο πιο ήρεμο εσωτερικά είναι το παιδί που μένει μέσα σ’ αυτό.

Το πάτωμα

Πληροφορίες και μικρές συμβουλές.

Το δάπεδο του παιδικού δωματίου, είναι ένα σημείο του χώρου το οποίο χρειάζεται την δική του φροντίδα.

  • Το ξύλο είναι ένα υλικό που ενδείκνυται γενικά για το δάπεδο καθώς είναι το πιο υγιεινό υλικό. Μπορεί πολύ εύκολα να καθαριστεί αλλά και να ανανεωθεί. Τα τελευταία χρόνια που οι αλλεργίες γίνονται όλο και πιο συχνές, το πάτωμα παραμένει η πιο σωστή λύση. Αλλά δεν είναι πάντοτε εφικτή.

  • Παρότι το τελειότερο είναι ένα χαλί καλής ποιότητας με φυσικές πρώτες ύλες, η μοκέτα είναι μία πολύ συνηθισμένη επιλογή για το παιδικό δωμάτιο και ιδιαίτερα για το δωμάτιο του μωρού, διότι προσφέρει ζεστασιά και ωραία διακόσμηση.

  • Είναι προτιμότερο η μοκέτα να έχει κοντό πέλος και να έχει υποστεί ειδική επεξεργασία χάρη στην οποία δεν αναπτύσσονται μικροοργανισμοί οι οποίοι ευθύνονται για αναπνευστικές ανωμαλίες και αλλεργίες.

  • Ο καθαρισμός της, επιβάλλεται τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο, κατά προτίμηση από εξειδικευμένο συνεργείο,

  • Οι ειδικοί συνιστούν στα έξι χρόνια η μοκέτα να αντικαθίσταται.

Ιωάννα Σ. Δερβίση